سلام بر همگی دوستان
بیخود جشن موت نگیرید برایم. زنده ام. فقط از شما دورم.
آنقدر گفتند “ماهاتیر محمد” ماهاتیر محمد” که هوس کردیم بیاییم ببینیم این مالزی چه کرده که در عرض 10 سال اینقدر رشد کرده است.
به هر حال این پست از درون شهر کوالالامپور ارسال میشود. جای همه خالی. اما برای خودم دیدن اینهمه پیشرفت آنهم در یک کشور اسلامی سر درد آور بود. دلم برای ایران به شدت سوخت وقتی دیدم سیاستگزاری صحیح و مدیریت درست چه معجزاتی دارد. آیا کشور عزیز من تا اندازه این کشور 20 میلیونی هم امکانات ندارد؟ نمیدانم. افسرده تر شدم وقتی اینهمه رشد را در سایه حمایت یانکی ها دیدم.
باشد تا فرصتی فراهم تا همه دیده هایم را برایتان بنویسم.
ممنون الطاف همه دوستان بوده و هستم.
ارادتمند:
حاج واشنگتن
اول اکتبر 2007 میلادی
NIKKO HOTEL –
Kuala Lumpur ساعت به وقت محلی 22:30

peynevesht: agha maa sharmande hamatoon hastim be dalael e zir:
1) babat e tabrikat e tavalod dar inja va weblog e 54ri. natoonestam behetoon pasokh bedam bebakhsid.
2) In WordPress 1 halate maskhare dare vase onnayii ke baraye avalin bar comment midan. hama ro mizare to mode approval. mano bebakhshid man dar inbare bi taghsiram.
3) jaye hamatoon khali.